Πέρασαν 35 χρόνια από τότε που τα διαστημικά σκάφη «Βόγιατζερ» άφησαν για πάντα τη Γη.
Σήμερα, το πρώτο από αυτά, αφού... ξανάγραψε την ιστορία της σύγχρονης Αστροφυσικής, βρίσκεται 18,5 δισ. χλμ. μακριά.
*Όταν το 2025 θα έχουν, όπως εκτιμάται, σωθεί τα ενεργειακά του αποθέματα,
οι κεραίες του θα μπορούν να επικοινωνούν με τη Γη
για ακόμη έναν ή δύο αιώνες!
Ακόμη και ύστερα από δεκάδες χιλιάδες χρόνια, όταν πια οι μηχανές του «Βόγιατζερ 1» θα έχουν σιγήσει, το αγέραστο διαστημόπλοιο θα μοιάζει σαν ένα μπουκάλι στον ωκεανό, με ένα κομμάτι κιτρινισμένο χαρτί μέσα του.
Δεν θα σταματήσει ποτέ να ταξιδεύει στο παγωμένο Σύμπαν, μεταφέροντας, μουσικές, και εικόνες από τη Γη, όπως ήταν ο πλανήτης μας τη δεκαετία του 1970. Αλλά και ήχους, φωνητικά μηνύματα αποτυπωμένα στον περίφημο... χρυσό του δίσκο, που απευθύνονται σε άγνωστους παραλήπτες. Ενα από αυτά είναι και στα ελληνικά.
Το θρυλικό διαστημόπλοιο, μαζί με το δίδυμο αδελφάκι του «Βόγιατζερ 2», που το ακολουθεί σε μικρή απόσταση, ξεκίνησαν το 1977 για μία φιλόδοξη αποστολή. Να συλλέξουν δεδομένα και να φωτογραφίσουν τους απομακρυσμένους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, τον Δία, τον Κρόνο, τα φεγγάρια τους.
Ομως, καθώς εκείνη την εποχή δεν ξέραμε παρά ελάχιστα πράγματα για το Διάστημα, και μια και ποτέ ξανά ο άνθρωπος δεν είχε καταφέρει να στείλει ένα διαστημόπλοιο τόσο μακριά, πολλοί θεωρούσαν πιθανό κάποιες νοήμονες οντότητες να βρεθούν στον δρόμο του «Βόγιατζερ» και να μάθουν ότι κοντά στον Ηλιο υπάρχει ένας μικρός γαλάζιος πλανήτης που σφύζει από ζωή.
Πέρασαν 35 χρόνια από τότε που τα δύο «Βόγιατζερ» άφησαν για πάντα τη Γη. Και σήμερα, το πρώτο από αυτά, αφού απέστειλε πληροφορίες και εικόνες για το εξώτερο Διάστημα γράφοντας από την αρχή την ιστορία της σύγχρονης αστροφυσικής, έφθασε να βρίσκεται περίπου 18,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά μας.
Είναι μία θεόρατη απόσταση μέσα στο μικρό μας ηλιακό σύστημα, ένα επίτευγμα μοναδικής σπουδαιότητας. Κανένα δημιούργημα του ανθρώπου δεν έχει φθάσει τόσο μακριά. Πλέον, από μήνα σε μήνα το «Βόγιατζερ 1» ετοιμάζεται να φύγει από την παρέα των πλανητών δίπλα από τον Ηλιο και να εισέλθει στον Γαλαξία, στη γειτονιά των αστέρων.
Και όταν το 2025 θα έχουν, όπως εκτιμάται, σωθεί τα ενεργειακά του αποθέματα, οι κεραίες του θα μπορούν να επικοινωνούν με τη Γη για ακόμη έναν ή δύο αιώνες!
«Εχω ένα ακριβές αντίγραφο του διαστημοπλοίου στο γραφείο μου», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Σταμάτης Κριμιζής που σε νεαρή ηλικία, από επιτελική θέση στη NASA συνέβαλε στην επιτυχία της αποστολής του. «Κάθε μέρα λαμβάνω τις μετρήσεις που στέλνει από μακριά. Δεν θα μπορούσα ποτέ να ξεχάσω το «Βόγιατζερ».
Τον Σεπτέμβριο του 1996, όταν βρισκόταν 6,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά μας, το «Βόγιατζερ 1» έτρεχε ακαταπόνητο με ταχύτητα μεγαλύτερη από 15 χλμ. το δευτερόλεπτο.
Εδειχνε ότι ο στόχος της αρχικής του αποστολής είχε στεφθεί με απόλυτη επιτυχία και τίποτε δεν θα το εμπόδιζε να χαθεί τα επόμενα χρόνια μακριά από τα μάτια του Ηλιου.
Στις 12 του μήνα γύρισε προς τα πίσω την κάμερά του και φωτογράφισε το ηλιακό σύστημα. Μία αχνή, φωτεινή κουκκίδα ήταν η Γη όπως δεν την είχε δει ποτέ ο άνθρωπος και έτσι όπως θα την έβλεπε μόνο ένας διαστημικός ταξιδιώτης από το φινιστρίνι του διαστημοπλοίου του. «Δείτε πώς πλέουμε στο άπειρο...»
Το «Βόγιατζερ 1» θα φύγει μακριά. Είναι τόσο μικρό που δεν κινδυνεύει να χτυπηθεί από κάποιο μετέωρο ή κομήτη.
Περιπλανώμενο για πάντα, σε 40.000 χρόνια θα βρίσκεται δύο εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Μπορεί να φθάσει στον Α του Κενταύρου, στον Σείριο, στους δεκάδες αστερισμούς, όταν κανείς δεν ξέρει τι θα συμβαίνει πάνω στη Γη.
Σε ένα σημείο στο εξωτερικό του μέρος είναι χαραγμένες οι μορφές ενός άντρα και μίας γυναίκας, ώστε αν στο απώτατο μέλλον δει κανείς το σκουριασμένο του κουφάρι, βυθισμένο στην άμμο κάποιου άγνωστου πλανήτη, να ξέρει ποιοι ήταν εκείνοι που έφτιαξαν αυτόν τον ατρόμητο εξερευνητή...
Στέφανος Κρίκκης
Σήμερα, το πρώτο από αυτά, αφού... ξανάγραψε την ιστορία της σύγχρονης Αστροφυσικής, βρίσκεται 18,5 δισ. χλμ. μακριά.
*Όταν το 2025 θα έχουν, όπως εκτιμάται, σωθεί τα ενεργειακά του αποθέματα,
οι κεραίες του θα μπορούν να επικοινωνούν με τη Γη
για ακόμη έναν ή δύο αιώνες!
Ακόμη και ύστερα από δεκάδες χιλιάδες χρόνια, όταν πια οι μηχανές του «Βόγιατζερ 1» θα έχουν σιγήσει, το αγέραστο διαστημόπλοιο θα μοιάζει σαν ένα μπουκάλι στον ωκεανό, με ένα κομμάτι κιτρινισμένο χαρτί μέσα του.
Δεν θα σταματήσει ποτέ να ταξιδεύει στο παγωμένο Σύμπαν, μεταφέροντας, μουσικές, και εικόνες από τη Γη, όπως ήταν ο πλανήτης μας τη δεκαετία του 1970. Αλλά και ήχους, φωνητικά μηνύματα αποτυπωμένα στον περίφημο... χρυσό του δίσκο, που απευθύνονται σε άγνωστους παραλήπτες. Ενα από αυτά είναι και στα ελληνικά.
Το θρυλικό διαστημόπλοιο, μαζί με το δίδυμο αδελφάκι του «Βόγιατζερ 2», που το ακολουθεί σε μικρή απόσταση, ξεκίνησαν το 1977 για μία φιλόδοξη αποστολή. Να συλλέξουν δεδομένα και να φωτογραφίσουν τους απομακρυσμένους πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος, τον Δία, τον Κρόνο, τα φεγγάρια τους.
Ομως, καθώς εκείνη την εποχή δεν ξέραμε παρά ελάχιστα πράγματα για το Διάστημα, και μια και ποτέ ξανά ο άνθρωπος δεν είχε καταφέρει να στείλει ένα διαστημόπλοιο τόσο μακριά, πολλοί θεωρούσαν πιθανό κάποιες νοήμονες οντότητες να βρεθούν στον δρόμο του «Βόγιατζερ» και να μάθουν ότι κοντά στον Ηλιο υπάρχει ένας μικρός γαλάζιος πλανήτης που σφύζει από ζωή.
Πέρασαν 35 χρόνια από τότε που τα δύο «Βόγιατζερ» άφησαν για πάντα τη Γη. Και σήμερα, το πρώτο από αυτά, αφού απέστειλε πληροφορίες και εικόνες για το εξώτερο Διάστημα γράφοντας από την αρχή την ιστορία της σύγχρονης αστροφυσικής, έφθασε να βρίσκεται περίπου 18,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά μας.
Είναι μία θεόρατη απόσταση μέσα στο μικρό μας ηλιακό σύστημα, ένα επίτευγμα μοναδικής σπουδαιότητας. Κανένα δημιούργημα του ανθρώπου δεν έχει φθάσει τόσο μακριά. Πλέον, από μήνα σε μήνα το «Βόγιατζερ 1» ετοιμάζεται να φύγει από την παρέα των πλανητών δίπλα από τον Ηλιο και να εισέλθει στον Γαλαξία, στη γειτονιά των αστέρων.
Και όταν το 2025 θα έχουν, όπως εκτιμάται, σωθεί τα ενεργειακά του αποθέματα, οι κεραίες του θα μπορούν να επικοινωνούν με τη Γη για ακόμη έναν ή δύο αιώνες!
«Εχω ένα ακριβές αντίγραφο του διαστημοπλοίου στο γραφείο μου», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Σταμάτης Κριμιζής που σε νεαρή ηλικία, από επιτελική θέση στη NASA συνέβαλε στην επιτυχία της αποστολής του. «Κάθε μέρα λαμβάνω τις μετρήσεις που στέλνει από μακριά. Δεν θα μπορούσα ποτέ να ξεχάσω το «Βόγιατζερ».
Τον Σεπτέμβριο του 1996, όταν βρισκόταν 6,5 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά μας, το «Βόγιατζερ 1» έτρεχε ακαταπόνητο με ταχύτητα μεγαλύτερη από 15 χλμ. το δευτερόλεπτο.
Εδειχνε ότι ο στόχος της αρχικής του αποστολής είχε στεφθεί με απόλυτη επιτυχία και τίποτε δεν θα το εμπόδιζε να χαθεί τα επόμενα χρόνια μακριά από τα μάτια του Ηλιου.
Στις 12 του μήνα γύρισε προς τα πίσω την κάμερά του και φωτογράφισε το ηλιακό σύστημα. Μία αχνή, φωτεινή κουκκίδα ήταν η Γη όπως δεν την είχε δει ποτέ ο άνθρωπος και έτσι όπως θα την έβλεπε μόνο ένας διαστημικός ταξιδιώτης από το φινιστρίνι του διαστημοπλοίου του. «Δείτε πώς πλέουμε στο άπειρο...»
Το «Βόγιατζερ 1» θα φύγει μακριά. Είναι τόσο μικρό που δεν κινδυνεύει να χτυπηθεί από κάποιο μετέωρο ή κομήτη.
Περιπλανώμενο για πάντα, σε 40.000 χρόνια θα βρίσκεται δύο εκατομμύρια έτη φωτός μακριά. Μπορεί να φθάσει στον Α του Κενταύρου, στον Σείριο, στους δεκάδες αστερισμούς, όταν κανείς δεν ξέρει τι θα συμβαίνει πάνω στη Γη.
Σε ένα σημείο στο εξωτερικό του μέρος είναι χαραγμένες οι μορφές ενός άντρα και μίας γυναίκας, ώστε αν στο απώτατο μέλλον δει κανείς το σκουριασμένο του κουφάρι, βυθισμένο στην άμμο κάποιου άγνωστου πλανήτη, να ξέρει ποιοι ήταν εκείνοι που έφτιαξαν αυτόν τον ατρόμητο εξερευνητή...
Στέφανος Κρίκκης
http://greece-salonika.blogspot.com/2012/11/blog-post_2210.html#ixzz2emijsg9j
Μετά από πτήση 36 περίπου ετών, το διαστημόπλοιο Voyager 1 της NASA έχει
αφήσει πίσω του την κοσμική «γειτονιά» μας, πετώντας πλέον στο
διαστρικό Διάστημα (τον κενό χώρο μεταξύ των ουρανίων σωμάτων). Επισήμως
πλέον, το Voyager 1 είναι το πρώτο αντικείμενο που έχει κατασκευαστεί
από ανθρώπινα χέρια το οποίο περνά το εν λόγω «κοσμικό σύνορο»,
φτάνοντας σε απόσταση 19 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων από τον Ήλιο.
Σύμφωνα με νέα δεδομένα, το Voyager 1 ταξίδευε για έναν χρόνο εν μέσω πλάσματος (ιονισμένου αερίου), που είναι παρόν στο Διάστημα μεταξύ των άστρων. Το Voyager (Ταξιδευτής) βρίσκεται στη «μεταβατική» περιοχή ακριβώς έξω από την «σφαίρα» του Ηλιακού συστήματος, όπου η επίδραση του Ήλιου είναι ακόμα αισθητή.
Τα νέα αυτά δεδομένα αναλύθηκαν από ομάδα του University of Iowa, υπό τον Ντον Γκαρνέτ και η σχετική μελέτη δημοσιεύτηκε στο Science. «Τώρα που έχουμε νέα, κρίσιμα δεδομένα, πιστεύουμε πως αυτό είναι το ιστορικό βήμα της Ανθρωπότητας στο διαστρικό Διάστημα» είπε σχετικά ο Εντ Στόουν, επιστήμονας του προγράμματος Voyager στο California Institute of Technology. «Η ομάδα του Voyager χρειάστηκε χρόνο για να αναλύσει αυτές τις παρατηρήσεις και να τις κατανοήσει. Αλλά πλέον μπορούμε να δώσουμε απάντηση στην ερώτηση που κάναμε όλοι: ‘φτάσαμε;’ Ναι, φτάσαμε» δήλωσε σχετικά.
Το Voyager 1 προέβη στις πρώτες παρατηρήσεις σχετικά με την αυξημένη πίεση που ασκείται από το διαστρικό Διάστημα στην ηλιόσφαιρα το 2004, και ως αποτέλεσμα εντάθηκαν οι επιστημονικές έρευνες σχετικά με την επικείμενη «έξοδό» του. Το σκάφος δεν διαθέτει λειτουργικό αισθητήρα πλάσματος, οπότε και αξιοποιήθηκαν τα δεδομένα που προέκυψαν από μία CME (coronal mass ejection- εκτόξευση ηλιακής στεμματικής μάζας) τον Μάρτιο του 2012. Περαιτέρω ανάλυση των επιπτώσεών της στην περιοχή γύρω από το Voyager 1 (Απρίλιος του 2013) είχε ως αποτέλεσμα νέα δεδομένα, τα οποία έδειξαν με βεβαιότητα πως το σκάφος εισήλθε στο διαστρικό Διάστημα τον Αύγουστο του 2012, και συγκεκριμένα στις 25 του μήνα. «Η σκληρή δουλειά της ομάδας πάνω στην κατασκευή ανθεκτικών διαστημοπλοίων και η προσεκτική διαχείριση των περιορισμένων πόρων του διαστημοπλοίου Voyager απέδωσε καρπούς, με άλλη μία πρωτιά για τη NASA και την Ανθρωπότητα» είπε η Σουζάν Ντοντ, υπεύθυνη του προγράμματος Voyager, στο Jet Propulsion Laboratory (JPL) στην Καλιφόρνια. «Αναμένουμε τα επιστημονικά όργανα πεδίων και σωματιδίων του Voyager να συνεχίσουν να στέλνουν δεδομένα μέχρι και τη δεκαετία του 2020. Ανυπομονούμε να δούμε τι θα μας δείξουν τα όργανα του Voyager για το βαθύ Διάστημα».
Το Voyager 1 και το «δίδυμό» του σκάφος, Voyager 2, εκτοξεύτηκαν το 1977, με διαφορά 16 ημερών. Και τα δύο σκάφη πέρασαν από τον Δία και τον Κρόνο, ενώ το Voyager 2 πέρασε και από τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα. Το Voyager 2, το οποίο εκτοξεύτηκε πρώτο, είναι το πλέον «μακρόβιο» λειτουργικό διαστημόπλοιο, και αυτή τη στιγμή βρίσκεται περίπου 15 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Ήλιο. Σε σχέση με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, το Voyager 1, σκάφος της δεκαετίας του 1970, είναι μάλλον απαρχαιωμένο, καθώς έχει λιγότερα από 40 ΚΒ μνήμης: το iPhone 5 των 16 GB, έχει περίπου 240.000 φορές τη μνήμη του σκάφους που αυτή τη στιγμή ταξιδεύει στο διαστρικό Διάστημα. Οι χειριστές της αποστολής λαμβάνουν επικοινωνούν καθημερινά με τα δύο σκάφη, αν και τα σήματα πλέον είναι αρκετά αδύναμα. Ένα σήμα από το Voyager 1 χρειάζεται περίπου 17 ώρες για να φτάσει στη Γη. Αφού τα δεδομένα προωθηθούν στο JPL και τα επεξεργαστούν οι επιστήμονες, καθίστανται διαθέσιμα στο κοινό. Είναι άγνωστο το πότε το Voyager 1 θα φτάσει σε σημείο του διαστρικού Διαστήματος όπου δεν παρατηρείται επίδραση του Ήλιου. Επίσης, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πότε θα εισέλθει στο διαστρικό Διάστημα το Voyager 2- αν και εκτιμάται πως κάτι τέτοιο θα συμβεί σύντομα. Το συνολικό κόστος των δύο αποστολών ανέρχεται στα 988 εκατομμύρια δολάρια.
Παραπέμποντας στη διάσημη ρήση «to boldly go» της διάσημης τηλεοπτικής σειράς Star Trek, ο Τζον Γκρούνσφελντ, στέλεχος της NASA, είπε πως «το Voyager πήγε θαρραλέα εκεί που κανένα άλλο σκάφος δεν πήγε ποτέ…ίσως κάποιοι διαστημικοί εξερευνητές στο μέλλον να φτάσουν το Voyager, τον πρώτο διαστρικό μας απεσταλμένο, και να αναλογιστούν πώς αυτό το ακατάβλητο διαστημόπλοιο βοήθησε στην πραγματοποίηση του ταξιδιού τους».
Σύμφωνα με νέα δεδομένα, το Voyager 1 ταξίδευε για έναν χρόνο εν μέσω πλάσματος (ιονισμένου αερίου), που είναι παρόν στο Διάστημα μεταξύ των άστρων. Το Voyager (Ταξιδευτής) βρίσκεται στη «μεταβατική» περιοχή ακριβώς έξω από την «σφαίρα» του Ηλιακού συστήματος, όπου η επίδραση του Ήλιου είναι ακόμα αισθητή.
Τα νέα αυτά δεδομένα αναλύθηκαν από ομάδα του University of Iowa, υπό τον Ντον Γκαρνέτ και η σχετική μελέτη δημοσιεύτηκε στο Science. «Τώρα που έχουμε νέα, κρίσιμα δεδομένα, πιστεύουμε πως αυτό είναι το ιστορικό βήμα της Ανθρωπότητας στο διαστρικό Διάστημα» είπε σχετικά ο Εντ Στόουν, επιστήμονας του προγράμματος Voyager στο California Institute of Technology. «Η ομάδα του Voyager χρειάστηκε χρόνο για να αναλύσει αυτές τις παρατηρήσεις και να τις κατανοήσει. Αλλά πλέον μπορούμε να δώσουμε απάντηση στην ερώτηση που κάναμε όλοι: ‘φτάσαμε;’ Ναι, φτάσαμε» δήλωσε σχετικά.
Το Voyager 1 προέβη στις πρώτες παρατηρήσεις σχετικά με την αυξημένη πίεση που ασκείται από το διαστρικό Διάστημα στην ηλιόσφαιρα το 2004, και ως αποτέλεσμα εντάθηκαν οι επιστημονικές έρευνες σχετικά με την επικείμενη «έξοδό» του. Το σκάφος δεν διαθέτει λειτουργικό αισθητήρα πλάσματος, οπότε και αξιοποιήθηκαν τα δεδομένα που προέκυψαν από μία CME (coronal mass ejection- εκτόξευση ηλιακής στεμματικής μάζας) τον Μάρτιο του 2012. Περαιτέρω ανάλυση των επιπτώσεών της στην περιοχή γύρω από το Voyager 1 (Απρίλιος του 2013) είχε ως αποτέλεσμα νέα δεδομένα, τα οποία έδειξαν με βεβαιότητα πως το σκάφος εισήλθε στο διαστρικό Διάστημα τον Αύγουστο του 2012, και συγκεκριμένα στις 25 του μήνα. «Η σκληρή δουλειά της ομάδας πάνω στην κατασκευή ανθεκτικών διαστημοπλοίων και η προσεκτική διαχείριση των περιορισμένων πόρων του διαστημοπλοίου Voyager απέδωσε καρπούς, με άλλη μία πρωτιά για τη NASA και την Ανθρωπότητα» είπε η Σουζάν Ντοντ, υπεύθυνη του προγράμματος Voyager, στο Jet Propulsion Laboratory (JPL) στην Καλιφόρνια. «Αναμένουμε τα επιστημονικά όργανα πεδίων και σωματιδίων του Voyager να συνεχίσουν να στέλνουν δεδομένα μέχρι και τη δεκαετία του 2020. Ανυπομονούμε να δούμε τι θα μας δείξουν τα όργανα του Voyager για το βαθύ Διάστημα».
Το Voyager 1 και το «δίδυμό» του σκάφος, Voyager 2, εκτοξεύτηκαν το 1977, με διαφορά 16 ημερών. Και τα δύο σκάφη πέρασαν από τον Δία και τον Κρόνο, ενώ το Voyager 2 πέρασε και από τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα. Το Voyager 2, το οποίο εκτοξεύτηκε πρώτο, είναι το πλέον «μακρόβιο» λειτουργικό διαστημόπλοιο, και αυτή τη στιγμή βρίσκεται περίπου 15 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από τον Ήλιο. Σε σχέση με τα σημερινά τεχνολογικά δεδομένα, το Voyager 1, σκάφος της δεκαετίας του 1970, είναι μάλλον απαρχαιωμένο, καθώς έχει λιγότερα από 40 ΚΒ μνήμης: το iPhone 5 των 16 GB, έχει περίπου 240.000 φορές τη μνήμη του σκάφους που αυτή τη στιγμή ταξιδεύει στο διαστρικό Διάστημα. Οι χειριστές της αποστολής λαμβάνουν επικοινωνούν καθημερινά με τα δύο σκάφη, αν και τα σήματα πλέον είναι αρκετά αδύναμα. Ένα σήμα από το Voyager 1 χρειάζεται περίπου 17 ώρες για να φτάσει στη Γη. Αφού τα δεδομένα προωθηθούν στο JPL και τα επεξεργαστούν οι επιστήμονες, καθίστανται διαθέσιμα στο κοινό. Είναι άγνωστο το πότε το Voyager 1 θα φτάσει σε σημείο του διαστρικού Διαστήματος όπου δεν παρατηρείται επίδραση του Ήλιου. Επίσης, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα πότε θα εισέλθει στο διαστρικό Διάστημα το Voyager 2- αν και εκτιμάται πως κάτι τέτοιο θα συμβεί σύντομα. Το συνολικό κόστος των δύο αποστολών ανέρχεται στα 988 εκατομμύρια δολάρια.
Παραπέμποντας στη διάσημη ρήση «to boldly go» της διάσημης τηλεοπτικής σειράς Star Trek, ο Τζον Γκρούνσφελντ, στέλεχος της NASA, είπε πως «το Voyager πήγε θαρραλέα εκεί που κανένα άλλο σκάφος δεν πήγε ποτέ…ίσως κάποιοι διαστημικοί εξερευνητές στο μέλλον να φτάσουν το Voyager, τον πρώτο διαστρικό μας απεσταλμένο, και να αναλογιστούν πώς αυτό το ακατάβλητο διαστημόπλοιο βοήθησε στην πραγματοποίηση του ταξιδιού τους».
